Widoczna wyraźnie w płaszczyźnie literalnie rekonstruowanych sformułowań (a więc w płaszczyźnie literalnego odniesienia przedmiotowego) niezgodność Millowkiej i Piagetowskiej charakterystyki wiedzy prawomocnej zdaje się wypływać z dwóch źródeł. Z jednej strony jest ona rezultatem korespondencyjnego skorygowania przez Piageta klasycznie pozytywistycznego systemu samej psychologii, co ma swoje reperkusje epistemologiczne, dostrzegalne zwłaszcza w sposobie modyfikacji tezy o empirycznym fundamencie wiedzy naukowej i założeń składających się na indukcjonizm. Powód drugi jest znacznie bardziej ważki z punktu widzenia problematyki metaepistemologicznej.
